घरवाली नेपालमा, बहारवाली विदेशमा

अहिले जताततै भ्यालेन्टाइनको रन्को छ । पश्चिीमी यो संस्कृतिले नेपाली युवा मनहरुलाई पनि ढपक्कै ढाक्न लाग्दा बिदेशिएका बैसालुहरुको प्रेम, सेक्स, रोमान्स अनि बिरहका कथाबारे बेलाबेला चर्चा भइरहन्छ । भ्यालेन्टाइनको यो मौसममा प्रवासी जीवनमा सामान्यजस्तै लाग्ने केही घटनाहरु पस्कने अनुमति चाहन्छु ।
गत हप्ता साथीहरु मिलेर अबुधावीबाट अर्को स्थानमा जाने योजना बनायौं । अलि टाढा भएको हुनाले ट्याक्सीमा जाने कुरा भयो । संयोगवश ट्याक्सी डाईभर नेपाली नै भेटिए । अनुहारका छाला चाउरी परेका जस्ता देखिन्थे उनी । हेर्दा लगभग चार दशक लाग्ने उनको बोलीमा भने चमक थियो ।
‘गुरुजी घर कहिले जाने ?’ हाम्रो प्रश्नमा उनले भने -’आ के को घर जानु, सबै कुरा यही सेटिङ्ग भएपछि ।’ हामीले कुरो नबुझेपछि उनले नै फेरि भने -’छोरा छोरीहरु क्याम्पस पढ्न थाले, अब घरकी बुढीलाई के हेर्नु विदेशमानै सेटिङ्ग भएपछि त ।’ उनले भन्दै गए -’तपाईलाई कुन कहाँकी चाहियो भन्नु न, रुम तपाईं मिलाउनुहोस् म सेटिङ्ग मिलाउछु । नेपाली, फिलपिनो, कुन देशका चाहिए ? हेर्नुहोस् हाम्रो पेशा यस्तै छ । कस्ता, कस्ता प्यासेन्जर भेटिन्छ थाहा हुँदैन । कहिलेकाहीँ त मातेर आउँछन् र ट्याक्सीमा चढ्ना साथ सेक्सको कुरा गर्छन् । नेपाली महिलाहरु पनि जानी नजानी अंग्रेजी र हिन्दीमा गफ छाँट्छन् ।’ उनका अनुसार फिलिपिनोलाई साथी बनाउन अति सजिलो । हाई हेलो गर्दैमा साथी बनिहाल्ने । घरमा तीन छोराछोरीका आमा यहाँ भने कन्या जस्ता देखिन्छन् रे ।
लुलु हाईपर मार्केटमा कार्यरत एक जना मित्र दिउँसोको जागिरपछि बेलुका रुममा नआई अन्तै जाने गरेको लामो समय भयो । बुझ्दै जाँदा थाहा भयो उनले फिलिपिनो साथी बनाएका रहेछन् । हप्ताको ३ दिन जानैपर्ने, तर खर्च गर्न नपर्ने । ‘मंगलबार उसको छुट्टी हुने र रुममा कोही पनि नहुने हुनाले मैले पनि मंगलबार छुट्टी मिलाएर जाने गर्दछु’ उनले भने । उनको घरमा छोराछोरी ९ र १० कक्षामा पढ्दैछन् । हेर्दा उनको उमेर लाग्थ्यो ३५ काटेको । अनुहार फिलिपिनोकै जस्तै देखिने । ‘प्रवासमा आएको ८ बर्ष भयो, जवानी कति सुकाएर बस्ने । बर्षको १ महिना बिदा हुन्छ, नेपाल जाँदा त्यत्तिकै समय बित्छ, यहाँ साथी नबनाए त यो जवानी त्यसै खेर जाने भयो नि’ उनले फूर्तिसाथ भने ।
चितवनका एकजना साथीले काठमाडौंकी रैथाने केटीलाई साथी बनाए । घरमा श्रीमती र छोरा हुँदाहुँदै पनि उनी ति केटीसँग यति नजिक भएकी कम्पनीबाट १५ दिनको बिदा मिलाएर नेपाल गए । तर घर गएनन् ।
पाल्पाका नरे दाई प्रत्येक हप्ताको बिहीबार अबुधावी ईमिरेट्स प्लाजाको वरपर घुमिरहन्छन् । चिनियाँ, फिलिपिनो, ईन्डोनेसियन लगायत देशका महिलाहरुसँग मोलतोल गर्छन् । बिहानै नेपालबाट श्रीमतीको तीनपटक मिसकल आउँछ अनि फोन रिप्लाई गर्छन् । ‘कस्तो यार हिजो ति केटीहरुलाई यसो छोएको मात्र के थिएँ घरमा श्रीमतीले नराम्रो सपना देखिन् अरे’ गफिँदै उनी भन्छन् -’फोनमा श्रीमतीले तपाईं हिजो कहाँ जानु भएको थियो ? को संग हुनुहुन्थ्यो भनेर सोधिन् ।’
दुबईमा तीन वर्षदेखि सँगै बस्ने एक जना साथीले एक दिन शहरको रात्री जीवन हेर्न जाऊँ भने । बिभिन्न होटलहरुमा झुम्म झुम्म भएर बसेका पुरुष र महिलाहरु मस्कीमस्की एक आपसमा कुराकानी गर्दै गरेको देखिन्थ्यो ।
अबुधावीको एक कम्पनीमा कार्यरत नवलपरासीका टीकाको विवाह भएको ६ बर्ष भयो । तर उनी विदेश आएको भने ८ बर्ष । बर्षको १ पटक नेपाल फर्कने पनि गर्छन्, तर उनी कलियुगका कृष्ण रहेछन् । एक दिन उनीसंग भलाकुसारी गर्ने मौका मिल्यो । खालेदिया मलमा किनमेल गर्दा त्यहाँ सफाई गर्ने एक नेपाली महिलासँग ठोकिन पुगे । कुरा गर्दै जाँदा ति महिलाले नेपाली दाजु भेटिएको भन्दै आफ्नो फोन नम्बर पनि दिईन् । त्यसको करीब एक महिनापछि ती साथीले शुक्रबार पारेर ती महिलालाई अबुधावी बोलाए । एक होटलमा २ घण्टाको नेपाली ३ हजार तिरेर रुम लिए ।
नवलपरासीका रामु कतारमा बिगत ५ बर्षदेखि कार्यरत थिए । महिनाभरको तलव घरमा श्रीमतीलाई पठाईरहेका थिए । करीब १६ महिनापछि उनी १ महिनाको बिदामा नेपाल फर्के । तर श्रीमती अर्कैतिर सल्केको उनलाई थाहा भएन । श्रीमतीले घरमा जानुभन्दा काठमाडौंमा नै केही दिन बस्न अनुरोध गरिन् । १५ दिन पछि श्रीमानलाई बिदेश फर्कन अनुरोध गर्दै उनी घर लागिन् । श्रीमान् उनी भन्दा केही समय फरक पारेर गए । जब उनी घरमा पुगे उनको घरको आगनमा मोटरसाईकल पार्किड. गरेको देखे । घरभित्र अर्कै आवाज सुनियो । अनी छाँगाबाट खसेजस्तै भए । अहिले उनी घर न घाटको भएर दिन बिताइरहेका छन् ।
तनहुँका एक जना साथी साउदी अरब गएको करीब ८ बर्ष भयो । ४ बर्षपछि उनी नेपाल फर्के । उनलाई घरकी श्रीमतीको त्यति माया लागेन । केही समयपछि उनी फेरी साउदी अरब नै फर्के । पछि उनले झापाकी एक महिलालाई अर्की श्रीमतीको रुपमा साउदी अरबबाटै लिएर आए ।
बिगत ६ बर्षदेखी गाउँका रामु कतारमा छन् । तर उनको श्रीमती भने प्रत्येक हप्ता ठाउँठाउँ पुगेर रात बिताउँछिन् । कतारमा पसिना चुहाउदै कमाएको पैसाले घरमा श्रीमती घुम्दै ठिक्क । फस्टाउँदो सञ्चार माध्ययमले गर्दा आजकल गाउँघरमा श्रीमतीहरुको चयन छ भने विदेशमा श्रीमानको मोज ।
प्रवास गएका श्रीमानहरु छोटो समयमा नै कलकलाउँदो बैंशमा श्रीमतीलाई चटक्क घर छोड्न बाध्य हुन्छन् । कुतकुते बैंशलाई स्वदेशकी श्रीमतीले कति दिन नै थाम्न सक्छिन् र ? देशको आर्थिक अवस्थाले बिदेशिन बाध्य कतिपय विवाहित पुरुषहरुको श्रीमती घरमा अर्कैतिर सल्केका हुन्छन् । बर्षौं दिनको पर्खाईपछि स्वदेश फर्केका श्रीमान् कतिबेला फर्केला जस्तो हुन्छ । जब श्रीमान साथमा हुन्छन्, मोवाईल फोन परिवर्तन गर्छन् र फोन आईहाले पनि माईतीको कुनै टाढाको नाता जोडिदिन्छन् ।
बिश्वभर प्रणय दिवस मनाइरहँदा खाडी लगायतका मुलुकमा रहेका नेपाली श्रमिकहरु यसैगरि सम्बन्धहरुमा जोडिदै र टुक्रिदै गइरहेका छन् ।

Posted in: लेख-रचना